فصلنامه علوم و مهندسی زلزله

فصلنامه علوم و مهندسی زلزله

ارزیابی سطح آسیب‌پذیری محله برق آلستوم تهران در برابر زلزله احتمالی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استاد، گروه معماری منظر و بازسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی ارشد دانشکده معماری و شهرسازی، دپارتمان معماری منظر و بازسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار،گروه معماری منظر و بازسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی سطح آسیب­ پذیری کالبدی محله برق‌ آلستوم تهران از طریق پیمایش، مشاهدات و برداشت‌های میدانی، شناسایی نقاط ضعف و قوت آن و همچنین تحلیل داده‌های گردآوری‌شده و در نهایت ارائه پیشنهاد‌ها و راهکار­هایی جهت افزایش تاب­آوری محله مورد نظر در برابر زلزله احتمالی است. در راستای انجام این پژوهش، روش به کار گرفته شده، توصیفی- تحلیلی از نوع ترکیبی می ­باشد. بدین‌منظور، داده ­های مورد نیاز از طریق مرور متون تخصصی، جست­و­جو در منابع اینترنتی معتبر، درس‌آموزی از تجربه‌های موفق جهانی، بازدیدها و برداشت‌های میدانی، مشاهدات دقیق، پرسشنامه و مصاحبه گردآوری شده‌اند. همچنین جدول سوات تهیه شده، سپس جهت تحلیل آن از ماتریس سوات و نمودارهای مربوطه مانند نمودار محور مختصات، پیشنهاد‌ها و راهکارهایی برای محله مورد مطالعه ارائه می‌شود. همان‌طور که اشاره شد، مورد مطالعاتی این پژوهش، محله برق آلستوم واقع در منطقه دو شهرداری تهران است؛ لذا این مقاله ابتدا به شناخت وضع موجود محله مورد مطالعه پرداخته، سپس به بررسی نقاط ضعف و قوت، فرصت‌ها و تهدیدات از منظر لایه‌ها و نظام‌های شهری مانند نظام کالبدی، دسترسی و کاربری می­پردازد. یافته‌های این مطالعه بیانگر آن است که استراتژی اصلی کاهش آسیب‌پذیری محله برق آلستوم در برابر زلزله احتمالی، «استراتژی تهاجمی رشد» می‌باشد. به‌بیان‌دیگر، این محله از نظر کالبدی، وضعیت کاربری‌ها و دسترسی‌ها، نقاط قوت و فرصت‌های متعددی دارد که می‌توانند در جهت ارتقای تاب‌آوری محله در برابر زلزله احتمالی به کار گرفته شوند.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

Abdollah Zadeh, A., Behzadfar, M., & Naghi Zadeh, M. (2010). Expanding the neighborhood concept with the anatomy of the community concept. Sociological studies, 2(7), 89-104 (in Persian).
Abdollahi, M. (2004). Crisis management in urban areas (earthquake and flood). Organization of municipalities and government agencies (in Persian).
Amini Hosseini, K., Hosseini, M., Izadkhah, Y., & Mansouri, B. (2014). Main challenges on community-based approaches in earthquake risk reduction: case study of Tehran, Iran, International Journal of Disaster Risk Reduction, 8, 114-124.
Bagheri, K., & Taghvaei, M. (2017). Earthquake Crisis Management Strategic Planning in Urban Distressed Areas (Case Study: Distressed area of Sanandaj). Disaster Prev. Manag. Know, 6(4):344-357 (in Persian).
Ebert A., Kerle N., & Stein A. (2019). Urban social vulnerability assessment with physical proxies and spatial metrics derived from air and spaceborne imagery and GIS data, Natural Hazards, 48.
Fallahi, A., Ahesteh, Y., & Aslani, F. (2024). Analysis and solutions for reducing physical vulnerability against earthquakes (Case study: Bargh-Alestom neighborhood in district 2, Tehran), SEE 9, Tehran, Iran (in Persian).
Ghanbari, A., Saleki, M.A., & Ghasemi, M. (2013). Zoning the vulnerability of cities against earthquake risk (case study: Tabriz city), 2(1), 21-36 (in Persian).
Gulati, B. (2018). Earthquake Risk Assessment of Buildings Applicability of HAZUS in Dehradun, India, Unpublished MS Thesis, ITC, the Netherlands.
Hosseini Sabzevari, A., & Hassani, A. (2021). Role of reducing the vulnerability of urban texture in the capacity of relief and rescue operation after a possible earthquake, Journal of rescue and relief, 13(1), 77-85.
Karami, M.R., & Amirian, S. (2018). Urban vulnerability zoning due to earthquake using Fuzzy-AHP model (case study: Tabriz city), Physical Development Planning, 5(2), 110-124 (in Persian).
Kermanshah, A., & Derrible, S. (2016). A Geographical and Multi-Criteria Vulnerability Assessment of Transportation Networks Against Extreme Earthquakes, Journal of Reliability Engineering and System Safety, 153, 39-49.
Khazai, B., Bendimerad, F., Cardona, O.D., Carreno, M.L., Barbat, A.H., & Burton, C.G. (2015). A guide to measuring urban risk resilience, principles, tools and practice of urban indicators, first edition.
Little, M., Paul, K., Jorderns, C.F., & Sayers, E.J., (2002), Vulnerability in the Narrative of Patients and Their Cares: Studies of Colorectal Cancer, Health, 4(4), 425-510.
Maroufi, H., & Doulabi, P. (2020). Regeneration of Social and Administrative Features of Traditional Neighborhoods in Planning Contemporary Iranian Cities based on ‘Neighborhood-Based’ Principles, Architecture and urban planning of Iran, 11(1), 25-40 (in Persian).
Mehdipour, H., & Omidvar, M. (2015). Evaluating the resiliency of Kerman city against earthquakes using sustainable place check model, 7th i-Rec Conference.
Mohammadpour, S., Zali, N., & Pourahmad, A. (2016). Analysis of Seismic Vulnerability Factors in Urban Old Texture with the Approach of Earthquake Crisis Management (Case Study: Sirus Neighborhood), 48(1), 33-52, (in Persian).
Rashed, T., Weeks. J., Couclelis, H., & Herold. M. (2017). An integrative GIS and remote sensing model for place-based urban vulnerability analysis.
Tabibian, M., & Mozafari, N. (2018). Assessment of vulnerability of residential areas to earthquake disasters and its planning guidelines (Case study: District number 6, Tehran municipality), Journal of Urban Studies, 7(27), 93-112 (in Persian).
Zaker Haghighi, K., & Mehrjoo, M. (2020). Assessment of Various Earthquake Scenarios in Tehran with the Approach of Urban Flexibility, Journal of Regional Planning, 10(40), 163-176 (in Persian).

  • تاریخ دریافت 07 تیر 1403
  • تاریخ بازنگری 04 مرداد 1403
  • تاریخ پذیرش 27 مرداد 1403