پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله فصلنامه علوم و مهندسی زلزله 2476-6097 7 1 2020 03 20 Introduction and Structural Study of the Ezedin-Rahjerd Transverse Fault Zone, One of the Seismic Potential Structures in Tafresh Area معرفی و بررسی ساختاری پهنه گسلی عرضی- برشی عزالدین- راهجرد؛ یکی از ساختارهای با توان فعالیت در گستره شهرستان تفرش 37 52 240424 FA زینب داودی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین Journal Article 2018 05 27 Accurate identification of seismic potential is the first step and one of the most important for seismic studies in each region. The study area, located in the middle part of the Urmia-Dokhtar magmatic arc belt, is one of the areas where identify and study of its seismic sources is necessary. In this study, for the first time, the Ezedin-Rahjerd fault system is introduced according to the interpretation of satellite images, field study and tectonic surveys of the area. The Cenozoic (Eocene) volcanic rocks of the Tafresh area, which are covered with Lower and Upper Red Formations have been cut by this N-150 transverse fault of 70 km. This fault system, like other transverse faults such as the Bidhend, Qom-Zefreh and Dehshir-baft faults, has cut volcanic rocks of the magmatic arc belt. Geometry pattern detection of the structures using satellite images and field observations in the area showed that the effect of this fault are observed as the change of the main structure trends such as the reverse faults and fold axes bending and the formation of minor structures with a different trend from the main structures trends of the Urmia-Dokhtar belt. The slicken lines of the fault plane and the right-lateral bending of the main fold axes along the fault zone and the formation of minor structures indicates the right lateral movement of the Ezedin-Rahjerd fault zone.<br />One of the prominent features of the study area is the existence of several parallel dyke sets that are not very distant and sometimes outcropping at a distance of less than 200 m. These dykes with a thickness of about 2-5 m and a length of about 15-20 m with dip of more than 80 degrees are divided into two sets with dominant trends N40-45W and N20-30E. The first set of dykes with N40-45W trending are a semi-deep dolerite and porphyro gabbro diorite that exposed around the Gyan and Lalaein villages and cutting Eocene and older units. Whereas, the second N20-30E trending shallow dikes with combining of hornblende, andesite and basaltic andesite also cuts Miocene volcanic-sedimentary rocks, Qom Formation and Lower Red Formation. Alteration of the second dyke set is significant. The trend, including rocks and tectonic setting of the dykes, show their influence in several stages. These intrusive dikes also show tension fractures, so will assist in structural analysis of the area. In such a right lateral transverse fault zone, development of the tension fractures with N20-30E trend is not unexpected. Therefore, the second shallow N20-30E dyke set are formed in these tension fractures due to the Ezedin-Rahjerd transverse fault activity. While the first set with N40-45W trending that is older than the second one, has been created due to the main structures of the Urmia-Dokhtar magmatic belt.<br />The most important geomorphological feature observed along the Ezedin-Rahjerd fault is the conformity of the Kamar (Tafresh) river as the main river of the area with the fault trend. The Kamar River flows north-south along the Ezedin-Rahjerd fault, passing through the Barezjan, Dadghan, and Ezedin villages, and then reaches the Ghareh-Chai River in Jalaier. Instrumental earthquakes of the area show 2 شناسایی دقیق چشمه و پتانسیل‌های لرزه‌ای از مهم‌ترین اقدامات لازم و قدم نخست برای مطالعات لرزه‌خیزی هر منطقه به شمار می‌رود. گستره مورد مطالعه که در بخش میانی کمان ماگمایی ارومیه دختر واقع است، یکی از مناطقی است که شناسایی و مطالعه دقیق چشمه‌های لرزه‌ای آن ضروری به نظر می‌رسید. در این پژوهش با تفسیر تصاویر ماهواره‌ای و بازدیدهای میدانی و بررسی‌های ریخت‌زمین‌ساختی منطقه، برای نخستین بار سامانه گسلی عزالدین- راهجرد با روند 150-N و طول بیش از 70 کیلومتر معرفی می‌شود. این پهنه گسلی، همروند با گسله­های عرضی- برشی دیگر همچون گسله‌های بیدهند، قم- زفره و دهشیربافت، سنگ‌های آتش‌فشانی کمان ماگمایی را بریده است. خش لغز گسلی، خمش راست‌بر روند محور چین‌های اصلی در راستای گسله و تشکیل ساختارهای فرعی مرتبط با آن بیانگر حرکت راست­بر این گسله است. بررسی زمین‌ریخت‌شناسی و جابه‌جایی راست‌بر آبراهه‌ها با گسله، بیانگر فعالیت گسله در زمان کواترنری است. انطباق مرکز سطحی زمین‌لرزه‌ها بر روی این گسله، اهمیت شناسایی و معرفی این پهنه گسلی را در مطالعات لرزه‌خیزی منطقه نشان می‌دهد. لذا احتمال وقوع زمین‌لرزه ویرانگر در اثر فعالیت پهنه گسلی عرضی-برشی عزالدین- راهجرد به‌عنوان گسلی که فعالیت کواترنری داشته است، دور از انتظار نیست و ممکن است در خطر لرزه‌ای شهرستان تفرش و مناطق هم‌جوار نقش تعیین‌کننده داشته باشد. https://www.bese.ir/article_240424_d88de1a2adab52bac28d95c12bcb81ff.pdf