ارزیابی آسیب‌پذیری لرزه‌ای ساختمان‌های موجود در دهه‌های اخیر به دلیل خسارات جدی وارد شده به سازه‌های جدید که بر اساس آیین‌نامه‌های روز طراحی شده‌اند بیش از پیش اهمیت یافته ‌است. در چنین شرایطی ارزیابی عملکرد لرزه‌ای ساختمان‌های که با ویرایش‌های پیشین استاندارد 2800 طراحی و اجرا شده‌اند مورد سوال قرار خواهد گرفت. هدف از این مطالعه، تهیه منحنی‌های شکنندگی ساختمان‌های مدارس استان اصفهان، طراحی شده بر اساس ویرایش‌های مختلف استاندارد 2800، در مناطق با خطر لرزه‌ای متفاوت و تعداد طبقات مختلف است. ساختمان‌های انتخاب شده‌ی مدارس با اسکلت قاب خمشی بتن‌آرمه بوده و از حیث ارتفاع، ویرایش آیین‌نامه طراحی، خطر لرزه‌خیزی و نوع زمین به 14 دسته کلی تقسیم شدند. بدین منظور جهت ارزیابی آسیب‌پذیری ساختمان‌های انتخابی، تحلیل‌های دینامیکی افزاینده (IDA) با استفاده از 22 شتاب‌نگاشت دور از گسل و 12 شتاب‌نگاشت نزدیک گسل ‌ بر روی قاب‌های دو بعدی در نرم‌افزار OpenSees انجام شد. سپس منحنی‌های شکنندگی لرزه‌ای با در نظرگیری شتاب طیفی در پریود اصلی نوسان با میرایی 5% به عنوان معیار شدت و بیشینه‌ی دریفت بین طبقه‌ای به عنوان شاخص خرابی، تولید شد. نتایج نشان داد که با افزایش ارتفاع سازه شکنندگی یا آسیب‌پذیری سازه‌ها افزایش می‌یابد. همچنین احتمال فراگذشت ساختمان‌ها در مناطق با خطر لرزه‌خیزی متوسط بیشتر از مناطق با خطر نسبی زیاد است.